.webp)
Από Δεξιά
Κόμης Διονύσιος Σπυρ (Γιος της, 1897-1973)
Θεοδόσης Γιάννης Λαμπούδης (Γαμπρός της Εγγόνας της, Άννας Θεοδόση-Λαμπούδη )
Κόμης Αλέξανδρος Σπυρ. (Γιος της 1900-1973)
Ο Γαμπρός,, της Εγγόνας της, Χαρίκλειας, Διανελλάκης Τζίμης
Η Νύφη, Εγγόνα, Χαρίκλεια Κόμη.
Η Δισέγγονη Παρασκευή Θεοδόση Σαγρέδου (Κόρη του Λαμπουδόγιαννου)
Η Εγγόνα της, Ασημίνα Κόμη, σύζυγος του Λεωνίδα Θεοδοσιάδη
Πιο κάτω Γονατιστοί από Αριστερά
Η Δισέγγονη Ζαχαρούλα Θεοδόση Λαμπούδη (Κόρη του Λαμπουδόγιαννου)
Η Δισέγγονη Παναγιώτα Θεοδοσιάδη, κόρη της Ασημίνας Κόμη και του Λεωνίδα Θεοδοσιάδη
Η Δισέγγονη Αλεξάνδρα Σπύρου Κόμη, κόρη του Εγγονιού της, Σπύρου Κόμη Γιατρού.
Ασημίνα Θεοδόση Κόμη
Η γυναίκα που ένωσε πέντε γενιές της οικογένειας Κόμη
(δεκαετία 1870 – 1973)
Η Ασημίνα Θεοδόση Κόμη, κόρη του Διονυσίου Θεοδόση (Πιτούρη), γεννήθηκε στη Ζάκυνθο κατά τη δεκαετία του 1870 και υπήρξε μία από τις πιο εμβληματικές μορφές της οικογένειας Κόμη.
Η ζωή της ταυτίστηκε με το παλιό οικογενειακό σπίτι στις Βολίμες, το πέτρινο αρχοντικό που οικοδομήθηκε το 1870 και το οποίο μέχρι σήμερα παραμένει όρθιο, αποτελώντας ζωντανό μνημείο της ιστορίας της οικογένειας. Μέσα στους πέτρινους τοίχους του γεννήθηκαν παιδιά, δημιουργήθηκαν οικογένειες, πάρθηκαν σημαντικές αποφάσεις και γράφτηκε ένα μεγάλο μέρος της ιστορίας του βόρειου τμήματος της Ζακύνθου.
Το 1895 παντρεύτηκε τον ιατρό Σπυρίδωνα Ευσταθίου Κόμη, από τους πρώτους επιστήμονες της Ζακύνθου που αφιέρωσαν τη ζωή τους στην ιατρική και στην κοινωνική προσφορά. Στάθηκε δίπλα του σε ολόκληρη την επιστημονική και επαγγελματική του διαδρομή, σε μια εποχή όπου η άσκηση της ιατρικής απαιτούσε όχι μόνο επιστημονική κατάρτιση αλλά και καθημερινή προσωπική θυσία.
Μέσα σε αυτό το σπίτι μεγάλωσαν τα παιδιά τους σε ένα περιβάλλον όπου η μόρφωση, η εργατικότητα και η κοινωνική προσφορά αποτελούσαν θεμελιώδεις αξίες. Ανάμεσά τους ξεχώρισε ο γιος τους, Αλέξανδρος Κόμης, ο οποίος ακολούθησε τα βήματα του πατέρα του, σπούδασε Ιατρική με άριστα και εξελίχθηκε σε διακεκριμένο ιατρό, μικροβιολόγο και ερευνητή με διεθνή επιστημονική αναγνώριση. Η Ασημίνα είχε την ιδιαίτερη χαρά να δει δύο γενιές ιατρών να συνεχίζουν την οικογενειακή παράδοση.
Έζησε αρκετά ώστε να χαρεί την εξέλιξη ολόκληρης της οικογένειάς της. Είδε την κόρη της Γεωργία να παντρεύεται τον Ηρακλή ιατρό από την Κρήτη, ενώ η μεγαλύτερη εγγονή της, που έφερε το όνομά της, η Ασημίνα, παντρεύτηκε τον ιατρό Λεωνίδα Θεοδοσιάδη από τη Λέσβο, έναν άνθρωπο γνωστό για την κοινωνική του δράση, την ακεραιότητα του χαρακτήρα του και την προσήλωσή του στις αρχές της δικαιοσύνης και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
Η δεύτερη εγγονή της, Άννα, δημιούργησε τη δική της οικογένεια με τον Γιάννη Θεοδόση, γνωστό στις Βολίμες ως «Λαμπούδη», τον αγαπητό κουρέα του χωριού, που έμεινε γνωστός για τα σατιρικά και ιστορικά δεκαπεντασύλλαβα ποιήματά του, μέσα από τα οποία κατέγραψε τη ζωή, τα γεγονότα και τις χαρές του τόπου.
Ιδιαίτερη συγκίνηση της προσέφερε και η συνέχεια της ιατρικής παράδοσης της οικογένειας. Πρόλαβε να δει τον εγγονό της Σπύρο να γίνεται διακεκριμένος χειρουργός στην Αθήνα, συνεχίζοντας με το ίδιο ήθος την πορεία του πατέρα και του θείου του.
Παράλληλα, είδε τον γιο της Διονύσιο και τη σύζυγό του Ζαχαρούλα να μεγαλώνουν έξι παιδιά μέσα στο ίδιο οικογενειακό σπίτι, διατηρώντας το ζωντανό. Ο γιος τους Αλέκος Κόμης, μαζί με τη σύζυγό του Αλεξάνδρα, κράτησαν ανοιχτό το πατρικό σπίτι, δημιουργώντας το παραδοσιακό κουρείο και το ιστορικό καφενείο των Βολιμών, που για δεκαετίες αποτέλεσαν σημείο αναφοράς για ολόκληρο το χωριό.
Η Ασημίνα έζησε αρκετά ώστε να γνωρίσει όχι μόνο τα παιδιά και τα εγγόνια της, αλλά και τα δισέγγονα και τα πρώτα τρισέγγονά της, γεγονός σπάνιο για την εποχή. Έτσι έγινε η φυσική συνδετική γέφυρα ανάμεσα σε πέντε γενιές της οικογένειας Κόμη.
Απεβίωσε το 1973, έχοντας συμπληρώσει μια ζωή σχεδόν ενός αιώνα. Μέχρι το τέλος της παρέμεινε η ψυχή του παλιού οικογενειακού σπιτιού, το οποίο συνέχισε να αποτελεί σημείο συνάντησης, μνήμης και ιστορίας.
Σήμερα, το σπίτι του 1870 εξακολουθεί να στέκει στις Βολίμες, διατηρώντας αναλλοίωτη την ιστορική του φυσιογνωμία. Στους χώρους του φυλάσσονται ακόμη τα διπλώματα των ιατρών της οικογένειας, η επιστημονική βιβλιοθήκη, το ερευνητικό αρχείο του Αλέξανδρου Κόμη, οικογενειακά κειμήλια και αντικείμενα που χρησιμοποιήθηκαν από πολλές γενιές. Κάθε δωμάτιο και κάθε πέτρα αφηγούνται την ιστορία μιας οικογένειας που υπηρέτησε την επιστήμη, την κοινωνία και τον τόπο της.
Η μορφή της Ασημίνας Θεοδόση (Πιτούρη) Κόμη παραμένει μέχρι σήμερα το σύμβολο της συνέχειας της οικογένειας. Μέσα από τη ζωή της αντικατοπτρίζεται η ιστορία όχι μόνο μιας οικογένειας, αλλά και μιας ολόκληρης εποχής στις Βολίμες της Ζακύνθου.
